ทีแรก เช้านี้เราต้องใจจะไปฟิตเนส ตื่นมาก็ สิบเอ็ดโมงกว่าแล้ว
กะว่า น้ำท่าไม่ต้องอาบ เด๋วออกกำลังกายแล้วอาบน้ำทีเดียวเลย
ระหว่างเตรียมข้าวของเดินไปเดินมาในบ้านตัวเอง อยู่ดีๆก็เมื่อยขึ้นมาเฉยๆ
เลยตัดสินใจว่าไม่ไปไหนดีกว่า เพราะเข้าฟิตเนส ใช่ว่าจะมีประโยชน์อะไรมากมายสำหรับเรา
แค่ไปอาบน้ำ นั่งกินกาแฟ อ่านนิตยสาร มันก็เท่านั้น
ว่าแล้วก็เหลือบตาไปมองกองดีวีดีสิบกว่าเรื่องที่เพิ่งซื้อมา..
เฮ้อ...ตัดสินใจดูเรื่อง แฮปปี้ทูเกทเตอร์ก่อนเลย เรื่องนี้เป็นหนังของ คุณหว่อง กาไว
ได้ยินชื่อมานานแล้วล่ะ คนพูดถึงก็เยอะ แต่ยังไม่เคยลองดูเลยซักเรื่อง
เคยถามพี่แปะว่า เราควรเริ่มดูจากเรื่องไหนดี เอาเรื่องที่ดูง่ายๆ
ได้คำตอบว่า ดูยากหมดแหละ ค่ะ ขอบคุณค่ะ
วันนี้ ที่เลือกดูเรื่องนี้ก่อน เพราะเป็นเรื่องของเกย์..
อุ๊บ...ไม่ใช่นะ
ที่เลือกดูเรื่องนี้เพราะ รัชชี่ฝากซื้อ แต่เรายึดแผ่นไว้ยังไม่ได้เอาไปให้
เป็นของยืมมาก็เลยรีบๆดูก่อนดีกว่า หลังจากผลัดผ่อนมาหลายวัน
ทุกครั้งที่เราเกิดอยากดูหนังเรื่องนี้ มันก็ดึกแล้วทุกที ไม่กล้าดูตอนกลางคืน
เรากลัวว่าดูดึกๆแล้วเราจะง่วงหลับไป
เพราะดูภาพจากปกแล้ว ไม่น่าจะใช่หนังที่ตื่นเต้นอะไรนัก ตัวละครทำหน้าเบื่อหน่ายมากๆ
เอาล่ะๆ เรามาเปิดซีดีดูกันเล๊ยย.ย.ย
เตรียมพร้อมค่ะ
เริ่มฉากแรกด้วยภาพโทนขาวดำ
โอย....กรี๊ด.ด.ด. เปิดมาก็ขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย ฉาก นัวเนีย นัวเนีย
หากแต่ว่า ภาพการร่วมรักที่เห็นนั่น เป็นเลสลี่จาง กับเหลียงเฉาเหว่ย
โอ้ว.ว.ว. คุณพี่คะ เล่นได้สมจริงมากๆเลยค่ะ
สารภาพตามตรงเลยนะ เราดูหนังเรื่องนี้จบ แต่กลับเล่าไม่ได้ว่าเนื้อหาในนั้นมันคืออะไร
น้ำตกนั่น สำคัญยังไงเหรอ ทำไมทั้งคู่จึงต้องอยากเดินทางไปให้ได้ แล้วทำไมต้องประภาคาร
เรื่องนี้ ภาพแปลกๆดี อาจแปลกเพราะเราไม่เคยดูแบบนี้มั๊ง เนื้อหาไม่มีอะไรตื่นเต้นเลย
เรื่องราวทั้งหมดเหมือนจะดำเนินไปอย่างเงียบๆ
อยากบอกว่า เรื่องนี้ ไม่ใช่หนังเกย์ แค่เป็นเรื่องราวคนรักรวมเพศ จะเรียกอย่างนี้ได้ไม๊นะ
ความรักหน่ะ ไม่ว่าจะเป็นแบบไหน มันก็เจ็บปวดได้ทั้งนั้นไม่ต่างอะไรกันหรอก
ที่เค้าว่ากันว่า หนังของหว่องกาไว ดูแล้วเหงา เราเพิ่งรู้สึกได้ว่ามันแบบนี้นี่เอง
ตอนที่ เหอเป่า ป่วยแล้ว ไหลเยี่ยฟา คอยเฝ้าดูแลทั้งที่เป็นห่วงและรักมาก แต่ก็กลับทำท่าทีเย็นชา
แต่ลึกๆแล้วก็รักซะมากมาย ไม่ว่าออกไปซื้อบุหรี่กลางดึก หรือลุกมาทำกับข้าวให้ ทั้งๆที่ตัวเองเป็นไข้
เราชอบที่เฉิน บอกกับไหลเยี่ยฟาว่า บางครั้งสายตาก็มองไม่ชัดเท่าได้ยิน
เพราะเสียงโกหกไม่ได้ ถึงเราจะทำท่าทีว่าสนุกแค่ไหน แต่เสียงจะบอกทุกๆอย่างชัดเจน
ดูหนังจบร้องเฮ้อ...1 ที จบแล้วเหรอเนี่ย
ยังเหลือหนังเฮียหว่องอีก 2 เรื่อง ไม่กล้าดู ไว้ก่อนแล้วกันเนอะ
ป.ล. ใครดูแล้ว อธิบายให้ฟังหน่อยเหอะ คนไม่เคยดู ไม่เข้าใจจริงๆ น้ำตกนั่นมันสำคัญอะไรนักหนา
"ผมเคยคิดว่า ตัวเองแตกต่างจากเหอเป่า แต่ในความเหงาแล้ว พวกเราคือสิ่งเดียวกัน"
edit @ 2005/09/12 01:24:55
